اومدم، تا بشینم، به زیر پرچمِ غمت

اومدم، تا بشینم، به زیر پرچمِ غمت 
اومدم، گریه كنم، با نوحه ی محتشمت 

از غم پیرهن تو، پیرهن سیاه می پوشم 
یه بار دیگه می گیرم، پرچمتو رو دوشم 

سینه می زنم، تا كه بگیرم عطر حرمت 
سینه می زنم، یه عمریه با روضه ی غمت 

سینه می زنم، شفا بگیرم به زیر پرچمت 
سیدی حسین جان 2 

پیرهن، مشكیِ من، الهی باشه كفنم 
الهی، آقام بیاد، تو لحظه ی جون دادنم 

برای من نبارید، كفن برام نیارید 
فقط یه مُهر تربت، رو پیشونیم بذارید 

آخه كفنِ، آقام حسین خاك صحرا شد 
جسم بی سرش، پیش بچه ها ارباً اربا شد 

دست ساربون انگشترِ آقا پیدا شد 
سیدی حسین جان 2 

كوفه، با نامردیاش، چشم انتظار قافله س 
چشم به راه اصغرت، نگاه شوم حرمله س 

اگه بیای تو كوچه ها، زینبت آواره می شه 
تیر سه شعبه راهیِ، گلوی شیرخواره می شه 

نقشه ها دارن، برای قد و قامت اكبرت 
نیزه می سازن، برا كشتن یوسف حیدرت 

منتظر هستن، برا غارت آب آورت 
سیدی حسین جان 2 

روی دروازه ی شهر، یه روز كنارت می شینم 
وقتی كه جلو چشام، تو رو به نیزه می بینم 

سرِ قناره پیكرم، غریبونه رها میشه 
سرم یه روز بازیچه ی بازی بچه ها میشه 

اما دلشورم، برا سر و پیكر آقاست 
اشكای چشام، بلا گردون دستای سقاست 

سینَم تنگه، غروب سرخ عصر عاشوراست 
سیدی حسین جان 2