اول عقد سخن سپاس خدا را

اول عقد سخن سپاس خدا را 
حمد بلا حد ملیکه‌ ارض و سمارا 
آنکه ز نور آفرید طینت مارا 
داد به مادر فنا و جود و بقا را

حکمتش این سان نمود خلقت انسان 
بار خدایی که خلق عالم و آدم
کرد و نهالم پدید بود و نهادم
آمده جودش به هر وجود مقدم
بر همه عالم قنای اوست مسلم
اوست که جان داده ما خلق را مجان

بعد سپاس خدا درود محمد 
حمد بلا انفصال و نعت بلاحد 
باد بر آن جوهر غثیت مجرد 
منی خلاق ذوالجلال محمد
 
عبد خداوند و رب عالم امکان 
ای دو جهان روشن از جمال محمد 
شعشعه‌ی هستی از لقاح محمد 
کس نتواند بجز خدای محمد 
تا به حقیقت کند صنای محمد 
(ناطق اوصاف او خداست به قرآن)۲ 

(یا عقب رو تا به نوک نی سرت طفلان نبینند)۲
یا جلو برو تا که سیلی خوردن طفلان نبینی 

اللهم صل الله محمد و آل محمد...
سلام و صلوات بر تار موی احمد 
اللهم صل الله محمد و آل محمد...

صلوات را خدا گفت
جبرئیل بارها گفت 
در شأن مصطفی گفت 
صل الله محمد و آل محمد...
اللهم صل الله محمد و آل محمد...

موسی که زد عصا را 
بر فرق سنگ خارا 
میخواند این دعا را 
اللهم صل الله محمد و آل محمد