انا علی ابن ذبیح کربلا
میثم مطیعیپسندیدن14
بازدید4.2K
اَنا علی، اِبنُالذبیحِ کربلام اَنا علی، أنا ابنُ مکه و منام من یادگارِ غربتِ خون خدام امامِ دومِ قیامِ کربلام آه از غمِ، غارتِ خیمهها از غربتِ، غروبِ نینوا از قتلگاه، به رویِ نیزه رفت سرِ بریده از قفا (واویلا، غریبِ فاطمه حسین) 3 *** ای کربلا، چه شد برادرِ حسین بگو چه شد علیِ اکبرِ حسین نشسته خون به گوش و گوشوارهای سه شعبه و گلوی شیر خوارهای سیلی زدند، به گوشِ طفلانِ حرم شد کربلا، مدینه در چشمِ ترم بار دگر، مانده میانِ شعلهها پهلو شکسته مادرم (یا زهرا، خوش آمدی به کربلا) 3 ***