الفبای جنون رو تو روضه یاد می‌گیرم

الفبای جنون رو تو روضه یاد می‌گیرم
بگی بمون می‌مونم، بگی بمیر می‌میرم

داره نگاهِ دیگه خدا به زائرِ تو
می‌زنه نبضم آقا فقط به خاطر تو

زنده‌ام بگم حسین، زنده‌ام بیام حرم 
دنیام عوض شده از وقتی نوکرم

از بُردن اسم تو سیر نمی‌شم حسین جان
من با گداهای تو قوم و خویشم حسین جان
جز تو کی تا آخر می‌مونه پیشم حسین جان

اربابم حسین، اربابم حسین...

حسین حسین حسین...

اگه دلت گرفته، اگه خرابه حالت 
شبا تصورش کن حرم رو تو خیالت 

گریه تو روضه‌ها از اوجبِ واجباته
هر کی یه جور تو دنیا اسیر کربلاته

ای پرچم غمت بالاتر از همه 
دنیا بدون تو عینِ جهنمه 

حسین حسین حسین...

معتقدم که اشکِ چشای ما حواله‌ست
روزیِ کربلامون تو دستای سه‌ساله‌ست

حماسه‌ی خودش رو با گریه‌هاش شروع کرد
کنار عمه زینب کوفه رو زیرورو کرد 

تا آخرین نفس موند پای باورش 
دست کسی نخورد اصلاً به معجرش