السّلام علی، مَن جَعَلَ الشفا فی تربته وای

پر پرواز من، دوباره بالی بزن، برو زیارت 
یادته تو حرم، تو صحن شاه كرم، گرفتی حاجت 

سوی كرب و بلا، دوباره كاروونا، در تب و تابند 
همه بی قرارند، آروم و قرار ندارند، مست و خرابند 

قربون زائرات، فدای كاروونات بازم جاموندم 
چه شبا رو با اشك، با داغ میدون مشك، به صبح رسوندم 

كربلا كربلا، شهر دلِ پر بلا، سلام بر تو 
السّلام علی، مَن جَعَلَ الشفا فی تربته وای 

السّلام علی، من الاجابتۀ تحت قبته، وای 
هوای شور و شین، هوای صحن حسین، دل بی قراره 

اشكای دیدنی، هوای سینه زنی، چه حالی داره 
ای بهونه ی من، اشك شبونه ی من، چله نشینم 

بعد عمری دعا، كرب و بلاتو آقا، زشته نبینم