الا که آمدنت خرمیه ایام است

الا که آمدنت، خرمیه ایام است
جهان بدون ظهور تو، بی سرانجام است

هزار جمعه گذشته است و، من نفهمیدم
که در تمامیه آنها، هزار پیغام است

(اگر تو دست نگیری، اسیر خواهم شد
در این زمانه، که هر جا که پا نهم دام است)۲

در این زمانه‌ی تشویش و اضطراب فقط 
دلی که انس گرفته است به تو، آرام است

دعای عهد شهیدان، دوباره یادم داد
کسی که با تو وفا کرد، نیک فرجام است

گذشته است ز نام و رسیده است به تو
هر آنکه گشت فدایت، شهید گمنام است

به سروهای به تابوت امده، سوگند
نمرد هر که برایت، جوان ناکام است

به حکم عشق، بمیریم و باز زنده شویم
و عشق گمشده‌ای در میان احکام است

در آن میانه که خون گشته است شرط بقا
کفن برای شهیدان، لباس احرام است

فدای آن بدن بی کفن که روی زمین
برهنه گشت، ولی آبروی اسلام است

با اشک و آه و زمزمه، نوحو علی الحسین
با اضطراب و واهمه، نوحو علی الحسین

حسین...

فرموده است حضرت صادق به شیعیان
ای شیعیان من همه نوحوا علی الحسین

در مجلس حسین، نباید سکوت کرد
در ازدحام و همهمه، نوحو علی الحسین