با گریه تا به علقمه از بس دویده‌ام

با گریه تا به علقمه از بس دویده‌ام
مثل دل شکسته کنارت تپیده‌ام

گریه امان نداد که بهتر ببینمت
آه از برادری که پراکنده دیده‌ام

یک‌عمر سربه‌زیر کنارم نشسته‌ای
حالا منم که سر به خجالت کشیده‌ام

دنبال غارت حرمند و ندیده‌اند
غارت‌زده منم که تو را داغ دیده‌ام

ای دست و دل بریده ز دنیا؛ نگاه کن
از بس صدای خنده شنیدم، بریده‌ام

پاشو گره‌گشا؛ گره افتاده در حرم
من حرف گوشواره و غارت شنیده‌ام