از سر شب تا خود صبح

از سر شب تا خود صبح همش بیداری
می‌خوای صدام کنی ولی جونی نداری
توان برات نذاشته این زخمای کاری

خانوم خونه‌ام با زخم پهلو
حتی نفس کشیدنم سخته برا تو

توی نماز شبت شنیدم
توی قنوت آخرت سوز صداتو

نگو برای آخرین دفعه می‌خندی
دق می‌کنم چشاتو که به روم می‌بندی