آه از آن روضه که تا کرده قد جد مرا

آه از آن روضه که تا کرده قَدِّ جَدِّ مرا
آه از آن ساعتِ بی‌یاوری ‌و بی‌سپری

علقمه دیده علمدارِ حَرَم شد بی‌دست
علقمه دیده که مُنشَّق شده فرقِ قمری

فاصله کم شد و کمان‌داری 
تیرهارا دقیق تر میزد