از آن خوشم که شدم که شدم نوکر سرای حسین
سید مجید بنی فاطمهپسندیدن17
بازدید7K
(از آن خوشم که شدم نوکر سرای حسین منم غلام کسی که بوَد گدای حسین)۲ دو چشم داده خداوند تا که گریه کنم یکی برای حسن آن یکی برای حسین یقین که آتش دوزخ حرام گردیده به جسم آن که بوَد یار آشنای حسین برای بخشش کوه گناه یک راه است بریز قطرهی اشکی تو در عزای حسین (کبوتر دل عشاق هر شب جمعه)۲ نشسته است روی گنبد طلای حسین خدا کند که شبی زائر حرم گردیم (و جان دهیم همان شب به کربلای حسین)۲