نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

آیتِ عظمی، علیّ و محشرِ کبری، حسن عالی و اعلا، علیّ و والی و والا، حسن حبلِ محکم مرتضی و بهترین دم مجتبی عروه الوثقی علیّ و واژۀ زیبا، حسن سورۀ انسان، علیّ و سورۀ یس، حسن عَلّمَ الاَسما علیّ و أحسنُ الاَسماء، حسن حاکمِ خلقت علیّ و شافعِ أمّت، حسن قادرِ مطلق علیّ و مالک دلها، حسن زینتِ دوشِ رسولالله هستند این دو تن جانِ پیغمبر علیّ و دلبرِ طاها، حسن اوّلین نورِ دلِ صدّیق اکبر مجتباست اوّلین دردانۀ صدّیقۀ کبری، حسن ذکرِ پرواز مَلَک تا آسمان هفتمین سرِّ معراجِ نبی در لیلهالاسرا، حسن در عطوفت، در جلالت، در شُکوه و مرتبت آینهگردان که نه، آئینۀ زهرا حسن در جَمَل بر عالمی این نکته ثابت شد که هست رونوشتِ حیدرِ کرار در دنیا، حسن بشنو از روحُ الامین، که لافتی الاّ علی بشنو از روحُ القُدُس، که لافتی الاّ حسن ثانی إِثنَیْنِ رسولالله در زهد و وَرَع در کرامت چون کرامالکاتبین، یکتا حسن بیُکسی، غربت، تحمّل، صبر، داغی بر جگر تکِ تک این واژهها را میشود معنا، حسن چاه مخصوصِ غم مولاست که در بین طشت ریخت همراه جگر، دردِ دلِ خود را حسن بینِ کوچه، بینِ خانه، بینِ مسجد، در سپاه هر طرف رو میکنم، تنها حسن، تنها حسن او گذشت از سهمِ خود تا ذکرِ ما این گونه شد یا حسین و یا حسین و یا حسین و یا حسن خورده بر تابوتِ او هفتاد چوبِ تیر و هست پیشواز ظهرِ خونآلودِ عاشورا، حسن شاعر: محمد قاسمی ***
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد