آه از بدنت

حسین وای وای وای وای وای...

واویلا به کربلا...

چقدر نیزه به پات افتاده
ویلی یاحسین ویلی
چقدر سنگ به تو دل‌داده
ویلی یاحسین ویلی

لک لبیک که میگی انگار
ویلی یاحسین ویلی
خاک گودال شده سجاده
ویلی یاحسین ویلی...


سبوح القدوس، تو رو نشناختنت افسوس
داره تعبیر میشه کابوس، داغ ناموس

آه از بدنت، زیر و رو شدنت
گریه می‌کنم برا، کهنه پیروهنت

آه از بدنت، بی هوا زدنت
گریه می‌کنم برا، دست و پا زدنت

مظلوم حسین
عطشان حسین
عریان حسین
عطشان حسین...

دم آخر چقدر تنها بود
ویلی یاحسین ویلی
نگران خیمه‌ی زن‌ها بود
ویلی یاحسین ویلی

سمت گودال هجوم آوردن
ویلی یاحسین ویلی
سر پیراهنشم دعوا بود
ویلی یاحسین ویلی

مظلومُ المجروح، زیر تیغ و نیزه‌ی انبوه
از قفا شدی چرا مدعوه
زخمی مجروه

(آه از بدنت، با عصا زدنت
سر به روی نیزه و بوریا کفنت)۲

آه از بدنت، قطعه قطعه بدنت
گفتی یا علی، زدن نیزه تو دهنت

واویلا...


قدر نیزه تو را آزرده
ویلی یاحسین ویلی
آخرین تیر به قلبت خورده ویلی

پا نکش روی زمین لب تشنه ویلی
مادرت آب برات اورده ویلی

مهمومٌ مظلوم
یاد خیمه گریه کردم آروم
شد رگای حنجر تو معلوم
آه مظلوم

وای از حرمت، همه هم و غمت
توی خیمه‌گاه بود، اخرین قدمت

آه از بدنت، تشنه می‌کُشنت
روی خاک و خون چرا، تو رو می‌کِشَنت