آن كه نامش كرده عالم را مسخر زینب است

آنكه نامش كرده عالَم را مُسَخَر، زینب است 
آنكه وصفش می رُباید هوش از سر، زینب است 

مادرش آموزگارِ مكتبِ شرم و حیاست 
فارغ‌التحصیلِ دانشگاهِ مادر، زینب است 

گر علی ابن ابیطالب بُوَد معیارِ صبر 
آنكه صبرش با علی گردد برابر، زینب است 

گفت پیغمبر، حسینم هست كشتیِ نجات 
بادبان و محور و سُكان و لنگر، زینب است 

هست از درهایِ جنت یك درش باب‌ُالحُسِین 
فاش می‌گویم كلیدِ قفلِ آن در، زینب است 

آنكه داغِ شش برادر را به خود هموار كرد 
تا بماند جاودان دینِ پیمبر، زینب است