آنکه کرده نامش عالم را مسخّر

آنکه کرده نامش عالم را مسخّر زینب 
آنکه وصفش می‌رباید هوش از سر زینب 

مادرش آموزگار مکتبِ شرم و حیاست 
فارغ التحصیل دانشگاهِ مادر زینب است 

گر علی ابن ابی‌طالب بُوَد معیار حساب 
آنکه صبرش با علی گردد برابر زینب است 

گفت پیغمبر حسینم هست کشتیِ نجات 
بادبان و لنگر و سکّان و محور زینب است 

مدعی دیگر مزن بیهوده لاف عاشقی 
چون حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است 

درِ هر خانه زدم در به رویم باز نشد 
جز درِ خانه‌ی تو در نزده در وا شد 

امیری حسین و نعم الأمیر