آنکه دائم هوس سوختن ما می کرد

آنکه دائم هوس سوختن ما می‌کرد
کاش می‌آمد و از دور تماشا می‌کرد

یاد ایّام طفولیت خود افتادم
زود در این دل من یاد شما جا می‌کرد
 
فال من، یوسف گمگشته اگر می‌آمد
در دل مرده‌ی من کار مسیحا می‌کرد

(یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
کلبه‌ی احزان شود روزی گلستان غم مخور)
 
گرچه پرونده‌ی اعمال سیاهی دارم
کاش می‌آمد و با این همه امضا می کرد

من اگر منتظر واقعی او بودم
کِی قرار دل ما امشب و فردا می‌کرد
 
کاش می‌آمد و یک شب وسط سینه‌زنی
در عزای پدرش ناحیه نجوا می‌کرد

شب هشتم وسط روضه‌ی إرباً إربا
گریه بر تشنگی اکبر لیلا می‌کرد

یا که در هلهله‌ی آن همه نامحرم هرز
مهدی ما کمک زینب کبری می‌کرد