آقای من حسین، دین و دنیای من حسین

آقای من حسین، دین و دنیای من حسین
سوزِ صدای من، ترانه‌های من حسین

فخرم همینه که، شده آقای من حسین
دستامو ول نکن، نذار برم تو بی‌راهه

حسرت می‌خورم و، کار روز و شبم آهه
آقایی تو، منو اینطوری بالا برد

نفسِ خراب من، پیش تو آبِرومو برد
مهربون، نذار از دست برم

نذار شرمنده شم، ببرم تا حرم
عشق من منو تنها نذار

ببرم کربلا مردم از انتظار
***

این دل هواییه، اون گنبد طلاییه
پیش ضریح تو، نوکر تو خداییه

شکر خدا دلم، دوباره کربلاییه
تا وقتی پرچمت، به روی گنبدت بالاست

نَفسم می‌زنه و سینه‌زن تو پابرجاست
این بار چندم که تو رو می‌زنم فریاد

کرب‌وبلا بده تا که دلم بشه آباد
باورش خیلی سخته برام

همه زائر بشن ولی باز من نیام
آخرش تو منو می‌خری

یه سفر اربعین کربلا می‌بری
***