آسمون جا می گیره تو سایه ی لطف نگات

آسمون جا می گیره تو سایه ی لطف نگات 
به تمنای لبات پر از تلاطم فرات 

سرو بلند كربلا قامت طوبای تو 
چشم امید بچه هام بسته به دستای تو 

دشت كربلا زیر سایه ی قد و بالاته 
ذوالفقار تو طنین صدای نفس هاته 

مشكای خالی همه تشنه ی چشم دریاته 
یا ابوفاضل 

وقتی با مشك پر آب به سمت خیمه اومدی 
برای بردن آب دلت رو به دریا زدی 

از همه جا بارون تیر سمت تنت روونه شد 
از اثر زخمای سرخ تنت پر از نشونه شد 

رو تنت داره بارون تیر و نیزه می باره 
لشگر كوفه تو رو دیگه آروم نمیذاره 

تا دَمِ خیمه بشه سینه ی مشك تو پاره 
یا ابوفاضل 

وقتی تیر بی حیا تو چشم مشك تو نشست 
آرزوتو داد به باد دل سكینه رو شكست 

به روی دست نیزه ها تنت داره بلند می شه 
فردای عاشورا سرت به روی نیزه بند می شه 

وقتی رو نیزه سر غرق خون تو جا می شه 
پای نامحرم بدون تو به خیمه وا می شه 

نیت دشمن دیگه غارت خیمه ها می شه