آرزو دارم یه شب روضه بگیرم حرم

آرزو دارم یه شب روضه بگیرم حرم
آرزو دارم شب جمعه بمیرم حرم

شاید امشب آخرین باره که می‌گم حسین
شاید این بار آخرین باره که می‌رم حرم

آخرین باره، آخرین قرارمون صحن علمداره
خوب می‌خوام نگات کنم گریه‌ام نمی‌ذاره

آخرین روضه صبح شنبه سفره‌ی امّ البنین روضه
چی می‌مونه واس من غیر همین روضه

آخرش می‌رم حرم آره دلم روشنه
با خیال کربلا هر شب دلم می‌زنه

دست خالی چشم تر قلب شکسته همه
کوله بار کربلای این روزای منه

کربلا باشم هر دفعه رفتم حرم گفتم خاطر خواشم
 یه صفای دیگه داره اربعین‌هاشم کربلا باشم

زائرش می‌شم من نمک گیر همون چای عراقیشم
دم مردنم می‌آد امام حسین پیشم زائرش می‌شم

آخرین باره 
آخرین قرارمون صحن علمداره

دیدم خوابت رو از بس غصّه خوردم کربلا
یه شب قبل از محرم بود مردم کربلا

خودم داشتم جنازه‌ام را می‌بردم کربلا
دیدی آخر برات زائر آوردم کربلا

از همین می‌ترسم زیاد، من نیام عکسم بیاد
اربعین کربلا دلت میاد من نیام عکسم بیاد

منتطر بودم شب سوّم بیاد آخ اجل مهلت نداد
از همین هر سال می‌ترسم زیاد

از تو بابایی نمونده حتّی واسه بوسه 
روی صورتت جایی نمونده
از تو آغوشی نمونده گفتی گوشواره 
بهت میاد ولی گوشی نمونده

قدّم شکست خم شدم 
ببین انگاری که هم سنّ عمه‌ام شدم

اصلاً کجام سالمه؟
کدوم دختر سه ساله‌ست که عصا لازمه؟

کوچه‌هاشون پر شده از موی من، از موی من
وضع عمّه بدتر از پهلوی من

مرده و زنده‌ام می‌میره برات
می‌میره برات، می‌میره برات
أبی‌عبدالله جونم به فدات
جونم به فدات، جونم به فدات

به دست و پات می‌افتم اباالفضل 
مثل خودت زخم زبون شنفتم اباالفضل 

به دست و پات می‌افتم
دارم می‌میرم و نگی نگفتم

به امّ البنین مادرت منو رد نکن از درت ابوفاضل
به امّ البنین مادرت منو وا نکن از سرت ابوفاضل

دیر شد ولی فهمیدم دنیا منو برده
حقّم بوده پس قلبم زخمم اگه خورده

اون آدم بد آقا حالا دیگه مرده
گوش کن به دلم آقا درداشو آورده

نباشی همدمی نیست اباالفضل اباالفضل 
جز تو همه ولم کنن غمی نیست اباالفضل اباالفضل