حیف است که انسان در مکهی مکرمه یا مدینهی منوره، در مجاورت مرقد پیامبر اعظم , و مراقد ائمهی هدی [ و مرقد بزرگان صحابه و شهدای احد و بقیهی بزرگانی که در تاریخ مثل خورشید میدرخشند، باشد و به جای توجه و تذکر، به فکر دنیا باشد؛ آن هم دنیای حقیر، دنیای شخصی؛ این بازار گردیها و سر زدن به این گوشه و آن گوشه برای کارهای کم ارزشی که در طول زندگی متأسفانه ما به آنها مشغولیم؛ در آن قطعهی زمانیِ اکسیری که هر دقیقهاش، هر ساعتش آنقدر ارزش دارد و آنقدر فرصت است - هر مثقالی از این مایع این قدر عظمت دارد - این را ما صرف کنیم برای همین کارهای روزمرهی کم ارزشی که تو بازارهای شهر خودمان و در هر نقطهای هم آن را انجام میدهیم؛ یا بقیهی سرگرمیهای بیجا.
هنوز نظری ثبت نشده