تقوا و پارساییِ این مرد و بیاعتناییاش به دنیا و زخارف، مقولهی دیگری است. یک وقت انسان داخل چهار دیواری خانهی خود نه با دنیا سر و کاری دارد، نه با مردم سر و کاری دارد، نه در معرض امتحان قرار میگیرد؛ ولی پارساست. یک وقت هم مثل امام با آن عظمت در قلهی شهرت جهانی قرار دارد و همهی این انقلاب، پدید آمدهی اراده و قاطعیت اوست و مردم هم اینگونه مخلص او هستند و حاضرند همهی کارهای امام را حمل به صحت کنند؛ ولی اینطور پارسایی و زهد پیشه میکند. قاطعیت او، ارادهی راسخ او و عزم پولادین او در کارهای بزرگ هم همینطور است. یعنی هرچه انسان به این اقیانوس پهناور در ابعاد گوناگون نگاه میکند، میبیند واقعاً توصیف ناشدنی است.
هنوز نظری ثبت نشده