عيادت عباس عموى پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و ‏آله

عيادت عباس عموى پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و ‏آله

در يكى از روزها عباس عموى پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه‏ و‏ آله براى عيادت بانوى اسلام به خانه‏‌ى آن حضرت رفت فضّه خادمه در را باز كرد امّا از پذيرفتن عبّاس به منزل عذر خواست و گفت: حال زهرا عليها السلام خيلى وخيم است؛ به طورى كه قادر به تكلم نيست. (1)
عباس از در منزل برگشت و به خانه‌‏اش رفت. سپس شخصى را نزد على عليه ‏السلام فرستاد و گفت: به برادر زاده‏ام بگو: عم به تو سلام مى‏‌رساند و مى‏‌گويد: از كسالت فاطمه خيلى متأثر شدم فكر مى‏‌كنم زهرا از اين بيمارى بهبود نيابد و به زودى به پيغمبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله ملحق شود. اگر زهرا عليها السلام از دنيا رفت، خبر دارم كن تا مهاجر و انصار را مطيع سازيم و جنازه‏‌ى فاطمه عليها السلام با تجليل و احترام تشييع گردد.
مسلّم است اگر شخصى كه عزيزش در بستر بيمارى افتاده بگويند اين بيمار خواهد مرد، چقدر ناراحت مى‌‏شود. على عليه ‏السلام از اين پيام - كه چون شمشير برنده‏اى بند از بند وى جدا مى‌‏كرد - سخت برآشفت، به فرستاده فرمود:
بگو از مهربانى و لطف تو متشكرم، فاطمه عليها السلام دختر پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله از اوّل مظلومه بود، حق مسلّمش را از او دريغ داشته ميراثش را از وى گرفتند. سفارش پيامبر صلى‏ الله‏ عليه ‏و ‏آله در مورد او رعايت نشد و مردم حق خدا را در محبّت و خدمت به وى ملاحظه نكردند. خدا بهترين حاكم است و از ستمگران به خوبى انتقام مى‏‌گيرد.
من از تو - اى عمو - خواهش مى‏‌كنم از اين پيشنهاد صرف نظر كنى زيرا فاطمه عليها السلام دستور داده كه مراسم تجهيز وى به طور پنهانى انجام گيرد. (2)


__________________________
1. روايت شده بعد از وفات پدر بزرگوارش، همواره سر آن حضرت بسته
بود، جسم او  زار و نحيف شده و توان خود را از دست داده بود.
ناحلة الجسم،منهدة الرّكن، باكيه ‏العين، محترقة القلب، يغشى عليها ساعةً بعد ساعةٍ
چشمش گريان و قلبش سوزان بود و لحظه به لحظه غش مى‏‌كرد. مناقب، ج 3، ص 362.
فاطمه عليها السلام به اسما بنت عميس فرمود: چه كنم در حالى كه فقط استخوانى شده و پوست بر استخوانم خشكيده است. (مستدرك ج 1 ص 13).
2. ريحانه ‏النّبى صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏ آله، ص 180، امالى شيخ طوسى، ص 96.