گریه آب

گریه آب

شب است و بغض سكوت و صداى گريه آب
تمام غصه عالم نشسته در محراب

نگاه كن كه ببينى چگونه مى‏‌بارد
مصيبت از در و ديوار خانه ارباب

براى غسل شب قدر آمده امشب
فقط خدا و رسولش به منزل مهتاب

بناى زندگيش را به آب مى‏‌شويد
الهى صبر على را به فاطمه درياب

به قطره قطره سرشكش دخيل مى‏‌بندد
بر آن ضريح كبود و شكسته و بي‌تاب

چه آبها كه سراسيمه غسل مى‌‏كردند
براى آنكه نماند در آن بدن خوناب

چه مى‏‌رسد به على از مرور خاطره‌‏ها
كه ناله‏‌هاى صبورش ندارد امشب تاب


رحمان نوازنى