شهر انبار
به اميرالمؤمنين على عليه السلام گزارش دادند كه طايفهاى از اهل شام
در شهر انبار وارد خانه زن مسلمانى شدهاند و مقنعه از سر و
گوشواره از گوش و خلخال از پاى او بردهاند و آن زن هر چند
التماس كرده كسى به داد او نرسيده است. آن حضرت از زيادى
تأثر و اندوه و غم فرمود:
«فَلَوْ اِنْ مُؤْمنا ماتَ دُونَ هذا اسفا ما كانَ عِنْدى مَلُوما بَلْ
كانَ عِنْدى بارّا مُحْسِنا»
«اگر مؤمنى از اين قضيه از شدت تأثر و تأسف بميرد، ملامتش نخواهم كرد،
بلكه او در نزد من جزء نيكوكاران و محسنين خواهد بود».(1)
_____________________________________
1. منهاج الدموع، حاج شيخ على قرنى، ص 207.
هنوز نظری ثبت نشده