شفاعت حسنین علیهم‌السلام

شفاعت حسنین علیهم‌السلام

روایت شده که رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم حسنین(ع) را بر پشت مبارک سوار کرد. حسن(ع) را بر اضلاع راست و حسین(ع) را بر اضلاع چپ و رختی برفت و فرمود: «بهترین شترها، شتر شما است و بهترین سوارها، شمائید و پدر شما فاضلتر از شما است.»

ابن شهر آشوب روایت کرده که مردی در زمان رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم گناهی کرد و از بیم پنهان شد تا هنگامی که حسنین(ع) را تنها یافت، پس ایشان را برگرفت و بر دوش خود سوار کرد و به نزد حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله و سلّم آورد و عرض کرد: یا رسول اللّه! اِنّی مُسْتجیرٌ باللّه و بِهِما؛ یعنی من پناه آورده‌ام به خدا و به این دو فرزندان تو از آن گناه که کرده‌ام.

رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم چنان بخندید که دست به دهان مبارک گذاشت و فرمود: «برو که آزادی و حسنین(ع) را فرمود که شفاعت شما را قبول کردم در حقّ او، پس این آیه نازل شد و لوْ انّهُمْ اِذْ ظلمُوا انْفُسهُمْ.»(۱)

و نیز ابن شهر آشوب از سلمان فارسی روایت کرده که حضرت حسین علیهم‌السّلام بر ران رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم جای داشت پیغمبر او را می‌بوسید و می‌فرمود: «تو سیّد، پسر سیّد و پدر ساداتی و امام و پسر امام و پدر امامانی و حجّت، پسر حجّت و پدر حجّت‌های خدایی، از صُلب تو نُه تن امام پدید آیند و نُهم ایشان قائم آل محمّد صلی اللّه علیه و آله و سلم است.»

 

منبع
منتهی الامال، شیخ عباس قمی، ج۱، ص۶۸۲

(۱) وَما أَرسَلنا مِن رَسولٍ إِلّا لِيُطاعَ بِإِذنِ اللَّهِ ۚ وَلَو أَنَّهُم إِذ ظَلَموا أَنفُسَهُم جاءوكَ فَاستَغفَرُوا اللَّهَ وَاستَغفَرَ لَهُمُ الرَّسولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّابًا رَحيمًا. ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای این که به فرمان خدا، از وی اطاعت شود. و اگر این مخالفان، هنگامی که به خود ستم می‌کردند (و فرمانهای خدا را زیر پا می‌گذاردند)، به نزد تو می‌آمدند؛ و از خدا طلب آمرزش می‌کردند؛ و پیامبر هم برای آنها استغفار می‌کرد؛ خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند.

سوره نسا، آیه ۶۴


لینک کانال در ایتا: 
eitaa.com/maddahiaalemane

لینک کانال در تلگرام: 
t.me/maddahialemane

آدرس مطلب در سایت مقتل: 
B2n.ir/z5488