اثر لبخند على عليه السلام و فاطمه عليها السلام در بهشت
شيخ صدوق رحمه الله در كتاب «امالى» از ابن عبّاس نقل كرده است كه گفت:
اهل بهشت هنگامى كه در بهشت غرق در رحمت الهى هستند، نورى را مانند نور خورشيد مشاهده مىكنند كه درخشندگى و تابش خاصى دارد.
بهشتيان گويند: خداوندا! تو در كتاب عزيز خود فرمودهاى:
لايرون فيها شمسا. «در بهشت خورشيد را نمىبينند.» پس اين چه نورى است؟
خداوند تبارك و تعالى جبرئيل را به سوى آنها روانه مىكند و به آنها مىگويد:
ليس هذه بشمس، و لكن علّياً و فاطمة ضحكا فأ شرقت الجنان من نور ضحكهما.
«اين نورى كه مشاهده كرديد نور خورشيد نيست بلكه على و فاطمه عليهما السلام خندهاى كردند و از نور لبخند آنها، چنين تابشى و درخششى در بهشت ظاهر گرديد.» (1)
_______________________
1. القطره، ج 1، ص 401، امالى صدوق ص 333 ضمن ح 11 مجلس 44،
بحارالانوار، ج 35، ص 241.
هنوز نظری ثبت نشده