یابن الحسن بیا که علمدار را زدند
قاسم نعمتیپسندیدن0
بازدید800+
یابن الحسن بیا که علمدار را زدند تنها شدیم سید و سالار را زدند از دیده اشک غربت شیعه شده روان عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان کهف الحصین به بی کسی شیعه رحم کن عالم ببین به بی کسی شیعه رحم کن سید علی به اوج سعادت رسیده است آقای ما به فیض شهادت رسیده است ما زخم دیده ایم ولی وا نداده ایم تا پای جان کنار علم ایستاده ایم دشمن هدف گرفت، ستون نظام را نشناخته هنوز مسیر قیام را این انقلاب کشتی روی تلاطم است صبح ظهور قبله حاجات مردم است این انقلاب حاصل راهی مقدس است دشمن خیال کرده که اسلام بی کس است پشت و پناه کشور ما نام حیدر است ایام انتظار دگر رو به آخر است این خاک شیعه خانه موسی بن جعفر است دائم نگاه حضرت سلطان به کشور است این سرزمین نظر شده رحمت خداست باور کنید صاحب ایران امام رضاست درسی که انقلاب چهل ساله یاد داد راه شکست دشمن مان چیست؟!اتحاد ما گرچه داغدار بزرگ قبیله ایم اما ز نسل خطبه شام عقیله ایم ما گرچه داغ کشته گودال دیده ایم زیبایی است هرچه مصیبت چشیده ایم این رهبر شجاع عجب رو سپید شد در پشت میز خدمتش آخر شهید شد درسینه اش شجاعت زهرا نهفته بود او مرگ را همیشه به بازی گرفته بود یا صاحب الزمان دل ما گرم نور توست پایان این مبارزه صبح ظهور توست هیهات ما به ابرویمان خم بیاوریم در داغ ها خدا نکند کم بیاوریم این جمله یادگار شد از رهبر شهید مثل حسین صلح کجا کرده با یزید یک عمر یاد کرببلا بی قرار بود لب تشنه بود ، کشته ما روزه دار بود اینبار هم به قلب حرم شعله ها زدند او را شبیه مادرشان بی هوا زدند این قوم رنگ و بوی حیا را ندیده اند بیت الحرام عشق به آتش کشیده اند هر فاطمیه رهبر ما روضه دار بود با یاد مادری که شده صورتش کبود یادم نرفته دیده گریان رهبرم در روضه بود زمزمه اش وای مادرم می گفت در قنوت سحرهای جمکران عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان