یا حسین رو مكن سوی این شهر پر بلا یا حسین

یا حسین رو مكن سوی این شهر پر بلا یا حسین در همین كوفه شد مسلمت فدا 
یا حسین مسلمت با لب تشنه جان سپرد در موج تیر و شمشیر و هم دشنه جان سپرد 

دل من گشته غمدیده و غمگسار تو یا حسین كوچه گردی شده كار یار تو 
كلام من به این كوفیان حاصلی نداشت در راه حفظ دین جان من قابلی نداشت 

من هستم ای گل فاطمه(س) خاك كوی تو صد چون من جانفدای تو، نه ، تار موی تو 
یا حسین من كه در كوفه جان بر لب تو ام در غربت غصه دار تو و زینب توام 

یا حسین این بوَد بر لبم ذكر و زمزمه سیدی ، السلام علیك ، یبن فاطمه(س) 
شدم در گلشن عاشقی همچو لاله ات می خورم غصه بر حال و روز سه ساله ات 

در كوفه شور جنگ و عداوت شده به پا حرمله خواهد آید به صحرای كربلا 
میترسم عاقبت بود و هستت شود فدا میترسم اصغرت روی دستت شود فدا 

این باشد آخرین حرفم ای نور عین من سیدی رو مكن سوی كوفه حسین من 
ثارالله....ثارالله...