چه شد که در افق چشم خود شقایق داشت
جواد محمدزمانیپسندیدن0
بازدید11
چه شد که در افق چشم خود شقایق داشت مدینهای که شب پیش، صبح صادق داشت اگرچه شمس وجودش به سمت مغرب رفت هزار قلهی پر نور در مشارق داشت چه با شکوه، غم خود به دل نهان می کرد چه شِکوه ها که از آن فرقهی منافق داشت به غیر داغ محرم، گلی زِ باغ نچید چقدر روضهی گودال در دقایق داشت خلیل بود ولی آتشش سلام نشد همان که در نفسش عطری از حدائق داشت هزار طائفه آمد هزار مکتب رفت و ماند شیعه که "قال الامام صادق" داشت