پنهان به خاک تیره چو شد ماه مصطفی                

    پنهان به خاک تیره چو شد ماه مصطفی                 

رخسار ماه تیره شد از آه مصطفی

 

شد سرنگون ز گردش این چرخ واژگون                 

از تندباد حادثه خرگاه مصطفی

 

از بهر ماتم شه دین فخر اوصیاء                           

بودند انبیاء همه همراه مصطفی

 

از زخم خنجری که به آن شاه دین رسید                 

گویا درید شمر جگرگاه مصطفی

 

شد منخف ز گردش این چرخ واژگون                    

خورشید مشرقین زمین ماه مصطفی

 

دل خون شود ز دیدۀ گریان فاطمه                      

واحسرتا ز نالۀ جانکاه مصطفی

 

«خاقان» به روز حشر شفیعت شود حسین                

یا رب به حرمت علی و جاه مصطفی

 

«خاقان» ز سیل حادثه دین را خراب دید

ز آن ظلم‌ها که شافع یوم‌الحساب دید