نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

پسرم روی دستم پرپر شد، خداوندا مادرش به خیمهها مُضطر شد خداوندا اُذُنِ مِنَ الاُذُن وا مصیبتا علی با گلوی پاره اش میزد دست و پا علی لای لای علی علی... حرملهی بی حیا خدا لعنتت کند خونجگر نمودیام از حالا مِنَ الابد آه این بچه تشنه بود ای مردم بیحیا که دادید به خوردِ او آن تیر سه شعبه را لای لای علی علی... شعر و سبک امیر عباسی
هنوز نظری ثبت نشده