پسر زهرا دل شب تنها

پسر زهرا
دل شب تنها
داره زیر لب
گله از  دنیا

تو شهری که حتی یهودی‌ها در امونن
یه عمره که خونه‌ماها رو می سوزونن
امون از این روزگار 

نمی بینن سفیدی موها مو
یادم آوردن دوباره بابامو
وقتی که بستن توی کوچه رامو
واویلا

غریب مدینه امام صادق

حقمو خوردن
منو آزردن
از در خونه
بی عبا بردن

اونایی که حرمت موی منو شکستند
جلو چش اهل حرم دست و پامو بستن
امون از این روزگار

تا شکستن در خونه ما رو
انگار می ریختن رو سرم دنیا رو
می‌شنیدم ناله یا زهرا رو
واویلا

غریب مدینه امام صادق

رو لبم جونم
با دل خونم
این دم آخر
نوحه می خونم

توکربلا عمه مارو اسیر کردن
تو قتلگاه یک شبه زینب رو پیر کردن
امون از این روزگار

هر چی که توی خیمه‌ها بود بردن
شاخه گل سه ساله رو پژمردن
جای بابا براش یه سر آوردن
واویلا

غریب مدینه امام صادق

شعر: یاسر رحمانی
سبک:محمد اکبری


http://Eitaa.com/tekyenokari