وقتش رسیـده است خـدا، عشـق، رو کند

وقتش رسیـده است خـدا، عشـق، رو کند
تــا بــا وجــود عـشــق جـهـان را نکـو کند

هـرکــس پـی سعـادت و فـوز عظیـم بـود
در سینه عشق فاطمه را جست و جو کند

گـل دخـتـر پیـمـبـر و ریحـانـه النبـی ست
خوشبخت آنکسی‌ست به ریحانه خو کند

زهرا فرشته‌ای‌ست که از درک خارج‌است
بـایـــد خـــدا بـیــایــد و تـفـسـیــر او کند

قـدرش بـرای مـا همگـان نـاشنـاختـه‌سـت
بــایــد کـه وحــی مـنـزلـتـش بــازگــو کند

هـر بـنـد بـنـد جـان پیـمـبــر شـود بهـشـت
وقـتــی گـل بـهـشـتـی خـود را که بـو کند

در شـأن او بس است همیـن که علی فقط
در قـلـب خـویــش فــاطــمـــه را آرزو کند

وقتی که نـور فاطمه در خانه ی علی‌سـت
دیـگـــر چـراغ را چـه نـیـازی‌ست سـو کند

خـیــاط نــزد صـــورت زهـــرا درون شـب
سـوزن بـه نخ کـشـیـد که چـادر رفو کند.۱

هرکس که مست فاطمه باشد نیـاز نیست
در روز حــشـــر فـکــر شـراب و سـبـو کند

سیـراب می‌کنـد علـی از حـوض کـوثـرش
هــر بــنــده را کـه فــاطــمــه بـا آبــرو کند


۱. قالت عائشه: کنّا نخیط، و نغزل‏، و ننظّم الإبره باللیل فی ضوء وجه فاطمه علیها السّلام
در تاریکی های شب، با نور صورت حضرت فاطمه سلام الله علیها، نخ به سوزن کرده؛ خیاطی و بافندگی می کردیم.

عوالم العلوم و المعارف والأحوال
(عبدالله بن نور الله بحرانی اصفهانی)
ج‏ 11، ص 1051

الموسوعه الکبرى عن فاطمه الزهراء
(اسماعیل الانصاری الزنجانی)
ج 18، ص 437
ج 21، ص 19 و 358

إحقاق الحق و إزهاق الباطل
(قاضی نورالله تستری هندی، شهید ثالث)
ج 10، ص 244

أخبار الدول و آثار الأول
(احمد بن یوسف قرمانی)
ج 1 ، ص 256