نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

وعده گاه من با خدا اینجاس منزل آخر، نینوا اینجاس سرزمین کرببلا اینجاس واویلا این بیابون دریای خون میشه آب و خاکش هم روضه خون میشه لاله زارم اینجا خزون میشه واویلا عطش با ما هم سفر میشه مادر اصغر بی پسر میشه،واویلا علی اکبر اربا اربا و جسم قاسم زیر و زبر میشه،واویلا دیدن این مصیبتا سخته برای خواهرم دلهره دارم از الان برا اسارت حرم ای وای از این کرببلا خواهرم از دلشوره دوری کن دیگه کم کم عادت به دوری کن هر چی دیدی بازم صبوری کن ای خواهر غم اگه بیشتر شد تحمل کن لحظهی آخر شد تحمل کن پیکرم بی سر شد تحمل کن ای خواهر اعوذ بالله از این کوفه ن خدا میفهمه نه دین کوفه،واویلا برای چن درهم و دینار دستتو میبنده همین کوفه،واویلا خدا بهم توون بده برا مصیبتای شام وقتی تو کوچههای شهر میزننت جلو چشام ای وای از این کرببلا شعر و ملودی: محسن میرزایی ایتا: https://eitaa.com/tekyenokari انجمن ادبی تکیه نوکری
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد