ورد زِبونُم ای رضا جان

ورد زِبونُم ای رضا جان 
آروم جونُم ای رضا جان 
الهی دعاهام بیگیره
با تو بُمونُم ای رضا جان

قربونت آقا با ایکه بَدُم دست روی سَرُم کشیدی
دَردُمه دِوا کردی و بازم حرف دلومه شنیدی 
آبروته مو بُردُم عوضش آبرومه تو خِریدی

نگام کن که گرفتارُم گره افتاده تو کارُم همیشه غصمِه خوردی آقا
حالُم شد روبراه اینجِه تا بم دادی پناه اینجِه
 بدعادت بارُم آوردی آقا

رضا جانُم

*****

توو رواق دارالولایه
ای شبا چقدر باصِفایه
بِره مریضا سقا خانه یْ
اسمال طِلا حکم شِفایه

هرچی که میام توی حرمت سیر نِمِشُم از زیارت
جایی نِمُرُم تا که برسه رزق مو به یک عنایت 
کی بِرِی‌ِ مو جزتو مِمانه تو شلوغیه قیامت

اگه دور بندِزیم یَک وقت مُشُم در مونده و بد بخت بیُفتُم از چشات بیچاره یُم
موره بیرون نکن آقا نِزِری که بُشُم تنها
نیام اینجِه دِگِه آواره یُم

رضا جانُم
 
*****

دیوِنه گنبد طِلاتُم
دربدر صحن و سراتُم 
بِرِه سِفَر اربعینُم 
منتِظر یک نیم نگاتُم

عین گداها از رو نُمُرُم هی دَمِ خانَت می‌شینُم
حاجتُم اییه با دعای تو شیش گوشه رِه باز بیبینُم
خرج تو راهیم دست خودته هر سِفَر اربعینُم 

ایجوری بهتره حالُم بشه عیدی هر سالُم
بُرُم با خانوادم کربِلا
دیگه هستُم حرم لازم بُرُم اونجِه بُشُم خادم
به کار تو بیام ای کاش آقا

رضا جانُم

--------------------------------------
انجمن ادبی تکیه نوکری