واویلا،زینب میون سلسله

واویلا،زینب میون سلسله 
این غربت و این غصه آتیش دله 

این روضه ها آغشته با آب و گله 
اما امون از خنده های حرمله 

شمر و سَنان،در ظلم و در جفا/دشمن چرا نمیكنه حیا 
هِی می زدن،ای وای از این بلا/با تازیانه به بچه ها 

واویلا خون جاری از دو دیده شد 
واویلا،زینب قدش خمیده شد 

واویلا،غریب كربلا حسین... 
واویلا،چه ها كشیدن اولیا 

زینب شده پیش همه انگشت نما 
نیلی شده روی تموم بچه ها 

قران می خوند سری به روی نیزه ها 
قرآن بخون ای عشق ِ بی كفن/قرآن بخون ای گشته پاره تن 

زهرا می گفت هر آیه كه می خوند/طیّب الله حسین ِ من 
واویلا،ای قاری نیزه نشین 

واویلا،احوال زینب و ببین 
واویلا،غریب كربلا حسین...