وا شده بغضِ آسمان میچکد عشق بر زمین
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید38
وا شده بغضِ آسمان میچکد عشق بر زمین کوثرِ کوثر آمد و گلِ امیرالمؤمنین فاطمهیِ فاطمه و شیرزنِ بیشهیِ شیر دخترِ حُجب و معرفت صبر و صفایِ بینظیر اشکِ دو چشمِ او پر از حکایت و روایت است قطره به قطره درسی از عاشقی و صداقت است تمامِ افتخارِ عرش بیبیِ مکتب آمده علّامهیِ مُخدَّره حضرتِ زینب آمده این عُلیا مُخدَّره زینتِ عرشِ کبریاست یادآورِ خدیجةُالغرّا برایِ مصطفاست زیباییِ کاشانه و دردانهیِ شاهِ حُنین تصویری از مادرِ نور عشقِ حسن عشقِ حسین سفیرِ نهضتِ کمال فصل به فصلِ اَلغدیر وارثِ مهرِ ماه به مسکین و بیکس و اسیر فدایِ این آمدن و هقهقِ عاشقانهاش تصویرِ عشق زینب و تبسُّمی نشانهاش لبخندِ او پیامی از جنسِ خداییِ وفاست یعنی تمامیِ تن و جان و سرم وقفِ خداست وقفِ خدایِ لاٰ شریک نذرِ حسین و نهضتم مسافرِ کربوبلا سفیرِ عشق و عزّتم نیامدم به این جهان جز به هوایِ دلبرم هر ضربانِ سینهام میخواند از برادرم جدا نمیشوم از او حتی برایِ یک نفس حسین یعنی نفس و حسین یعنی کار و کس حسین یعنی تپشِ قلبِ پریشانِ حرم حسین یعنی همهیِ امیدِ من وَ مادرم حسین تار و پودِ من وجودِ من عشقِ من است تمامِ دلواپسیام غربتِ این بیکفن است خواهر فدایِ بدنِ صدپاره و بیکفنت شنیدهام که میبرند روباهها پیراهنت شنیدهام پیشِ حرم سرت به نیزه میرود قسمتِ ناموسِ علی طناب و طعنه میشود فدایِ غصّههایِ تو برادرِ تشنهلبم بیتابِ کربلایِ تو خواهر و یارت زینبم آمدهام که قصّه را ببینم از فرازِ تل میانِ گریه سر دهَم نالهیِ نابِ العجل