هر کجا ذکر حسین است همان جا حرم است

هر کجا ذکر حسین است همان جا حرم است
هر کجا روضه به پا شد حرم مسلّم است

تحت قبه‌ی حسین دعا همان اجابت است
زیر گنبدی که استجابتش همان دم است

همه زائر حریم کربلای او شوند
در میان مجلسی که ذکر او فراهم است

هر کجا ذکر حسین است همان قبه‌ی اوست
زیر گنبدی که اهل روضه اش مکرّم است  

مجلس عزای او فخر تمام عرشیان
نام هر گریه کنی ثبت به لوح و قلم است

چای روضه‌ی حسین طعم بهشتی دارد
نوحه و زمزمه اش ذکر خدای عالم است

غم او شورش شیرین دل عشاق است
شادی روز جزا بارقه ی همین غم است

کوثر بهشتیان سرشک چشم عاشقان
خوشی اهل جنان جلوه‌ی اشک ماتم است 

نخ قنداقه‌ی شش ماهه ی او دخیل ماست  
باب حاجات دل تمام نسل آدم است

بیرق و علامتش لوای اهل جنت است  
چشم آسمانیان سمت نسیم پرچم است

امتداد کربلا تا دل ما کشیده شد
هر شهید غرق خون ، شهیدی از محرّم است 

عارفی بود شهیدی که به دفاع از حرمش
گفت ای اهل حرم ، دیده به صاحب علَم است 

عاقبت به خیری ما گرو ولایت است
به فقیهی که کلامش از وصی خاتم است

این خلاصه‌ی وصیّت تمام شهداست
کل جمهوری اسلامی ایران حرم است