هر چند که از داغ تو مرثیه به دوشم

    هر چند که از داغ تو مرثیه به دوشم

یک آهِ عزا را به دو عالم نفروشم

 

من طایر قدسم به زمین آمده‌ام تا

از برکۀ اندوه تو یک جرعه بنوشم

 

شور تو شعوری به من آموخت که تا مرگ

در بزم غمت کم نشود جوش و خروشم

 

با روی سیاه آمده‌ام نوکری تو

لطف تو به من گفت که چون جون بکوشم

 

عمری است که روی لب من نام حسین است

ذکری به جز این ذکر نرفته است به گوشم

 

بر تو نکنم گریه کم از مرغ هوایم

در سوگ تو ضجه نزنم، کم ز وحوشم

 

ای کاش به جای کفن، ‌ای بی کفن ارباب

پیراهن مشکی عزای تو بپوشم