نگار من!

    نگار من!

گناه انگشتان زلالت

ترسیم صادقانه فلق بود

در روانِ فردایی آبی،

فلقی شگفت

در حاشیه آیه‌های شکفته ارغوان

 

انگشتان بریده‌ات را می‌نویسم،

حماسه

عقیقی می‌شود

که راز رعنای خونت را

بر آن حک کرده‌اند.

***

ورق می‌خوریم و

ورق می‌خورند

سال‌ها،

انگشتان غزل‌خوانت

ـ باز ـ

بر متن ارواح سپید

اندوه غریب‌ترین بنفشه ملکوت را

نقش می‌زنند ...