نقل چهار سالگی‌ات، نقل کربلاست

    نقل چهار سالگی‌ات، نقل کربلاست

این جمله خود به خود به خدا ختم روضه‌هاست

 

ای که امام پنجم مظلوم شیعه‌ای

ذکر توسل به تو، مشکل گشای ماست

 

باید که طول عمر تو را غرق غم نوشت

بس که به قاب چشم تو تصویر نیزه‌هاست

 

تو کشتۀ مصائب کرببلا شدی

گر که شهید زهر بخوانم تو را، خطاست

 

ده سال در منا به عزایت گریستند

تا صبح روز حشر، عزادار تو مناست

 

محنت کشیدۀ دل ویرانه‌‌های شام

بخشی ز خاطرات تو بین خرابه‌هاست

 

قدری ز خاطرات تو هم در میان راه

دنبال نیزۀ سر سلطان اولیاست

 

داغی که چند سال، ز عمر تو کاسته

بزم شراب و طعنه به ناموس مرتضاست

 

ای با کفن! چه سخت شده شعر روضه‌ات

وقتی که سهم بی کفنی، قطعه بوریاست

 

از حال و روز خاکی صحن بقیعتان

پیداست غربتی که فقط قسمت شماست