نشسته‌ام‌که‌اگر‌شد‌‌خداتوان‌بدهد

نشسته‌ام‌که‌اگر‌شد‌‌خداتوان‌بدهد
قلم‌به‌مدح‌علی‌رخصت‌بیان‌بدهد

همان‌علی‌که‌خدامفتخر‌شده‌براو
وآمده‌که‌خدا‌را‌به‌ما‌نشان‌بدهد

همان‌علی‌‌‌که‌‌‌‌‌به‌هنگام‌غزوه‌ی‌‌خیبر‌
به‌یک‌اشـاره‌در‌قلعه‌را‌تکان‌بدهد

همان‌علی‌که‌شبانگاه‌گرسنه‌‌میخوابید
که‌نان‌سفره‌‌ی‌خود‌را‌به‌دیگران‌بدهد

قسم‌‌به ”اشهد‌ان‌علی ولی‌الله”
که‌اسم‌اعظم‌او‌جان‌به‌این‌اذان‌بدهد

دوباره‌‌پَـرزده‌مـرغ‌دلم‌حوالی‌او
که‌در‌نجف‌به‌‌من‌خسته‌آشیان‌بدهد

علی‌که‌بود؟!‌نفهمیده‌‌‌‌عالمی‌هرگز
رواست‌شاعر‌از‌عشقش‌اگر‌که‌جان‌بدهد