مهر تو را به عالم امکان نمی‌دهم

    مهر تو را به عالم امکان نمی‌دهم

این گنج پُر بهاست، من ارزان نمی‌دهم

 

گر انتخاب جنّت و کویت به من دهند

کوی تو را به جنّت و رضوان نمی‌دهم

 

نام تو را به نزد اجانب نمی‌برم

این اسم اعظم است، به دیوان نمی‌دهم

 

جان می‌دهم به شوق وصال تو، یا حسین!

تا بر سرم قدم ننهی، جان نمی‌دهم

 

ای خاک کربلای تو، مُهر نماز من!

آن مُهر را به مُلک سلیمان نمی‌دهم

 

ما را غلامی تو بُوَد تاج افتخار

این تاج را به افسر شاهان نمی‌دهم

 

دل‌ جایگاه عشق تو باشد، نه غیر تو

این خانۀ خداست، به شیطان نمی‌دهم

 

گر جرعه‌ای ز آب فراتم شود نصیب

آن جرعه را به چشمۀ حَیوان نمی‌دهم

 

تا سر نهاده‌ام چو «مؤیّد» به درگهت

تن زیر بار منّت دونان نمی‌دهم