من بی‌دل آمدم که تو دلدار من شوی

من بی‌دل آمدم که تو دلدار من شوی
غمدیده آمدم که تو غمخوار من شوی

شادم که در حریم تو افتاده بار من
آیا شود ز لطف خریدار من شوی

خود را ز راه دور کشاندم به کوی تو
دلخسته آمدم که مددکار من شوی

هر طور راحتی ، بزن ، امّا نمی روم
این بار آمدم که فقط یار من شوی

من ورشکسته‌ی گنهم می‌شود؟ شبی
یوسف شوی و گرمی بازار من شوی

عمرم به باد رفته به داد دلم برس
من آمدم که مونس من یار من شوی

آقاییم همیشه ز سلطانی شماست
یک عمر نوکرم که تو سالار من شوی

خوانم میان صحن تو تا روضه‌ی حسین
گویا که از وفا تو گرفتار من شوی

پیچیده باز در حرم تو صدای من
دست شماست روزی کرب و بلای من