من آب روانم ای علمدار

    من آب روانم ای علمدار

من مایۀ جانم ای علمدار

 

شرمنده ز روی ماه اصغر

در هر دو جهانم ای علمدار

 

تو عزت و آبروم دادی

ای نام و نشانم ای علمدار

 

چون تشنه تو رفتی از کنارم

در آه و فغانم ای علمدار

 

بعد تو به سنگ می‌زنم سر

چون سیر ز جانم ای علمدار

 

ای آب بقا سرشک چشمت

من تشۀ آنم ای علمدار

 

هم دل ز کفم ربودی عباس

هم تاب و توانم ای علمدار

 

افسوس نشد که بر لبانت

یک بوسه نشانم ای علمدار

 

تنها تو نِئی به فکر اطفال

من هم نگرانم ای علمدار