معصومه ای تو آینهی عصمت بتول
سید رضا مویدپسندیدن0
بازدید12
معصومه ای تو آینهی عصمت بتول باشد حریم تو حرم عترت رسول هستی فروغ دیدهی زهرا و کرده ای از آفتاب عصمت او ذره ای نزول بر شرق و غرب، نورفشانی که همچو ماه تابیدی از مدینه و کردی به قم افول لطف شماست سایهی رحمت علی الدوام مهر شماست مایه ی ایمان علی الاصول جز این دو حالت از تو ندیده است روزگار زهرا گهِ صعودی و زینب گهِ نزول گردون دهد پناه، دهی که را پناه یزدان کند قبول کنی هر که را قبول یک دختر و چنین عظمت کرده گوییا روح علی و فاطمه در پیکرت حلول مِنَّت گذاشتی به سرم گر که عمه جان این چند بیت را ز (مؤید) کنی قبول