مرا با غصّه، محرم آفریدند

    مرا با غصّه، محرم آفریدند

دلم را از گل غم آفریدند

 

همیشه در درونم روضه‌خوانی است

مرا مثل محرّم آفریدند

 

بدون بال تا خورشید رفتم

مرا از نسل شبنم آفریدند

 

برای اشکریزی در محرّم

خطایی بهر آدم آفریدند

 

اشاره بر قد زینب نمودند

که طاق آسمان، خم آفریدند

 

ز گیسوی رهای روی نیزه

به یک الهام، پرچم آفریدند