مثل بهار مثل غزل آفریدمت

    مثل بهار مثل غزل آفریدمت

شعری شدی و با کلماتم خریدمت

 

می‌خواستم ببینم اذان صدات را

امّا چه دیر مثل همیشه رسیدمت

 

پیش از غروب مثل بلندی مأذنه

بعد از غروب خوش‌قد و بالا ندیدمت

 

آئینه‌ای و روی زمین پخش می‌شوی

دستم شکسته باد، شکسته کشیدمت

 

از لابه‌لای این همه پا جمع کردمت

روی عبا شبیه ورق پاره چیدمت