مانده ام مثل کجا می شده ایران بی تو

مانده ام مثل کجا می شده ایران بی تو
یا چه ویران کده ای بود خراسان بی تو

مردم ما به کسی غیر تو حاجت نبرند
نزد این طایفه هیچ اند کریمان بی تو

در حرم لذت مهمان شدنت را دیدیم
چه غریب است رضا، معنی احسان بی تو

حرف دیروزم و امروزم و فردای من است
کاش هرگز نرسد عمر به پایان بی تو

ما رضا جان، همه از نام تو جان می گیریم
مُردگانیم همه حضرت سلطان بی تو

رعیت راضیِ از نوکری سلطانیم
حرفی از خویش ندارند غلامان بی تو

آمدی و حرمت جان به مسلمانی داد
شیعه کی می شده این قوم به قرآن بی تو؟

به خداوند و رسولش قسم ای قبله‌ی عشق
هیچ کس پیش خدا نیست مسلمان بی تو

باغ فردوس به چشمان حرم دیده‌ی ما
هست چون پنجره ای رو به بیابان بی تو

مثل سلمانی عاشق به تو ایمان دارم
نگذرد برزخم ای کاش که یک آن بی تو