ما امت بصیر قیامت بپا کنیم

ما امت بصیر قیامت بپا کنیم 
بر انتقام رهبر خود، جان فدا کنیم 

امسال اگر چه داغ روی داغ دیده‌ایم! 
ما عاشقانه راه شهادت گزیده ایم

سرشار، از شهامت و عزم اراده ایم
هرچند زخم خورده ولی ایستاده ایم 

ما شیعیان عترت و اولاد حیدریم 
ما فاتحان غزوه ی احزاب و خیبریم

ما زیر بار ذلت دونان نمی‌رویم 
دیگر اسیر فتنه ی سازش نمی‌شویم 

دشمن بترس! روز تو دیگر سیاه شد! 
عمر  تمام ایل و تبارت تباه شد

ما خصم ظالمیم و به مظلوم یاوریم 
از دشمنان دین خدا، سینه می دریم

صهیون اگر چه دشمنی اش را پدید کرد
با مکر حیله رهبر ما را شهید کرد

از ما اگر مجاهد نستوه را گرفت 
آن پیر با صلابت چون کوه را گرفت 

روباه و صید شیر! نگنجد به باورم 
دلتنگ روی خون خدا بود رهبرم 

او کربلا نرفت ولی کربلایی است
هنگامه شهادت او نینوایی است

همچون حسین، با لب عطشان شهید شد
عمری شهید زیست، که اینسان شهید شد

اهل ادب به شوق روی آن مه تمام 
بودند منتظر که رسد نیمه صيام 

او رفت و اهل محفل شعرش به غم نشست
وقت قرار باز دل شاعران شکست 

او مرد بود و هیچ فرار از خطر نکرد
روز خطر ز اهل عیالش حذر نکرد

جان را فدای نهضت و این انقلاب کرد
این مرگ سرخ را خود او انتخاب کرد 

هر بار روی منبر روشنگری نشست
با خطبه اش غرور" سگ زرد" را شکست

در آخرین خطابه  چه و زیبا و استوار
فرمود «لا یبایع مثله» حسین وار 

یارب چه شد؟ که جام بلا سر کشید و رفت 
نشکو الیک، سید ما پر کشید و رفت