مُقیمِ کربوبلا هستم و مُریدِ کریم
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید1.6K
مُقیمِ کربوبلا هستم و مُریدِ کریم غلامِ خانهیِ ارباب و شاهْعبدالعظیم تمامِ عمر سرِ سفرهاش نمک خوردم همیشه کرده مرا روبهراه عبدالعظیم دلم که تنگِ حسین است میروم حرمش به نامِ یار زده خیمهگاه عبدالعظیم عجیب نیست اگر از کرم سفید کند دوباره نامهیِ این روسیاه عبدالعظیم غلامِ کویِ حسین و حسن کجا برود.... ؟! برایِ گفتنِ غم غیرِ شاهعبدالعظیم اگر چه کربوبلا خانهات شده امّا به یادِ شاهِ وفا گفتی آه عبدالعظیم سری به نیزه نشست و سری شکست و بعد..... چه دید از سرِ نِی قرصِ ماه عبدالعظیم حریمِ شاهِ ری و روضهیِ سرِ بر نی بیا بهار دلم صحنِ شاه عبدالعظیم